هنر قلمکاری مکتب اصفهان در دوران شکوفایی صفویه، به‌ویژه در سبک شاه‌عباسی، از برجسته‌ترین نمونه‌های هنرهای سنتی ایران محسوب می‌شود که با بهره‌گیری از نقوش گیاهی، اسلیمی، ختایی و ترکیب‌بندی‌های هندسی، جلوه‌ای بدیع از زیبایی و نظم را به نمایش گذاشته است. این نقوش نه‌تنها ارزش هنری و زیبایی‌شناختی دارند، بلکه حامل مفاهیم عمیق فرهنگی و نمادی از پیوند انسان با طبیعت، معنویت و جهان‌بینی هنرمندان آن دوره هستند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل دقیق ویژگی‌های بصری و ساختاری نقوش شاه‌عباسی در هنر قلمکاری و بررسی ظرفیت‌های آن‌ها برای به‌کارگیری در طراحی لباس رسمی زنانه معاصر انجام شده است. این تحقیق به روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه‌ای و تحلیل نمونه‌های تصویری صورت گرفته است تا امکان بررسی جزئیات فرمی، رنگی و ترکیبی این نقوش فراهم شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که ویژگی‌هایی همچون تقارن منظم، تکرار الگوها، تنوع خطوط منحنی و هماهنگی رنگ‌ها، این نقوش را به عناصری قابل تطبیق با طراحی مدرن تبدیل کرده است. این امر امکان بازآفرینی لباس‌هایی نظیر کت، دامن و شلوار را فراهم می‌کند که در عین برخورداری از هویت و اصالت ایرانی، پاسخگوی سلیقه و نیازهای زیبایی‌شناختی جامعه امروزی نیز باشد. نتیجه‌گیری این پژوهش تأکید می‌کند که استفاده خلاقانه و آگاهانه از نقوش شاه‌عباسی در طراحی پوشاک رسمی زنانه، نه‌تنها به حفظ و انتقال میراث فرهنگی کمک می‌کند، بلکه زمینه‌ای برای خلق آثاری نوآورانه و متمایز با هویت ایرانی

نقوش قلمکاری شاه عباسی صفویه لباس رسمی زنانه